Türkiye’nin dış politika yönelimi, son yıllarda yalnızca uluslararası sistemdeki güç dengelerindeki değişimlerin bir yansıması olarak değil; toplumun güvenlik algıları, kimlik referansları ve gelecek beklentileriyle iç içe geçmiş çok katmanlı bir mesele olarak öne çıkmaktadır.

Küresel düzende artan belirsizlikler, bölgesel çatışmaların kalıcılaşması ve Batı merkezli düzenin sorgulanmaya başlaması, Türkiye’nin dış dünyayla kurduğu ilişkinin toplumsal düzeyde yeniden anlamlandırılmasına yol açmaktadır. Bu yeniden anlamlandırma süreci, dış politikanın artık yalnızca diplomatik tercihler veya askeri stratejiler üzerinden değil; toplumun tehdit algıları, güç tanımları ve yönelim arayışları üzerinden de okunmasını gerekli kılmaktadır.

PanoramaTR’nin bu ayki Odak çalışması, Türkiye toplumunun dış politika yönelimine dair eğilimlerini, algılarını ve kırılma noktalarını veri temelli bir çerçevede ortaya koymayı amaçlamaktadır. Dış politika konularında akademisyen, araştırmacı olarak uzun yıllardır çalışan, süreçlerin pratik yönlerini de yakından bilen Ankara Enstitüsü Araştırma Direktörü Dr. Taha Özhan’ın katkıları ile gerçekleştirilen araştırma; “Türkiye kiminle yakınlaşmalı?” arayışı, güvenlik tehditlerinin algılanışı, iktidarın bu tehditleri yönetme kapasitesine duyulan güven, olası çatışma beklentileri ve dış politikada hangi güç unsurlarının belirleyici görüldüğü başlıklarıyla birlikte ele almaktadır.

Böylece dış politika, tekil bir yönelim tercihi olarak değil; toplumsal düzeyde şekillenen çok boyutlu bir zihinsel harita olarak analiz edilmektedir. Bu Odak, Türkiye’nin dış politikaya dair kolektif algısının hangi eksenlerde konsolide olduğunu, hangi alanlarda ayrıştığını ve hangi başlıklarda yeni stratejik anlatılara ihtiyaç duyulduğunu görünür kılmayı hedeflemektedir.